എന്റെ ബാല്യകാല സ്വപ്നങ്ങള് പാടവരമ്പുകളില് തുടങ്ങുന്നു....
തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തിലേക്കു അകലേനിന്നും ഒഴുകിവരുന്നവെള്ളിമേഘങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കിപ്പോകാറുള്ള എന്റെ പട്ടങ്ങള്...
ചുവപ്പും നീലയും നിറങ്ങള്ചേര്ത്ത കടലാസുകള് കൊണ്ട് ഞാന്തീര്ത്ത എന്റെ പട്ടങ്ങള്...
ആകാശത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത്, മാലാഖമാരുടെ ഉദ്യാനത്തില് എന്റെ പട്ടം എത്തുമെന്നുഞാന് വിശ്വസിച്ചു, മാലാഖമാര് എന്നെ വിളിക്കുന്നതു കേള്ക്കാന് ഞാന് എന്റെ പട്ടങ്ങലുടെ നൂലില് മുറുകെപിടിച്ചിരുന്നു.
നൂല് പൊട്ടിപ്പോയ എന്റെ ഓരോപട്ടവും മാലാഖമാരുടെ ഉദ്യാനത്തിലെ ഏതേ മരച്ചില്ലയില്വിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാകും......
ബാല്യത്തിന്റെ നന്മ അന്നത്തെ സൌഹ്രിദങ്ങളാണു...
കാലത്തിന്റെ കാറ്റ് നൂല് പൊട്ടിച്ചവ, ഒരിക്കലും വേറിട്ടുപോകാത്തവ, ചിലത് ഒരിക്കലുംമറക്കാനാവാത്തവ..... അങ്ങനെ എത്രയെത്ര സൌഹ്രിദങ്ങള്......
No comments:
Post a Comment